Download in PDF Format :

ಸುಮಾರು ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ದ್ವಾಪರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ವೇದಗಳನ್ನು ವಿಂಗಡಿಸಿ ಬಳಕೆಗೆ ತಂದ ಮಹರ್ಷಿ ವೇದವ್ಯಾಸರೇ ಅವುಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಹದಿನೆಂಟು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಈ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದುದು ಹಾಗೂ ಪುರಾಣಗಳ ರಾಜ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಮಹಾಪುರಾಣ ಭಾಗವತ.
ಸಾವು ಎನ್ನುವ ಹಾವು ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ನಿಂತಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಜಾತಗಳು ಅಸಾಯಕವಾಗಿ ಅದರ ಬಾಯಿಯೊಳಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿವೆ. ಈ ಹಾವಿನಿಂದ ಪಾರಾಗುವ ಉಪಾಯ ಉಂಟೇ? ಉಂಟು, ಶುಕಮುನಿ ನುಡಿದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವೇ ಅಂಥಹ ದಿವ್ಯೌಷಧ. ಜ್ಞಾನ-ಭಕ್ತಿ ವಿರಳವಾಗಿರುವ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಂತೂ ಇದು ತೀರಾ ಅವಶ್ಯವಾದ ದಾರಿದೀಪ.
ಇಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕಥೆಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಕಥೆಗಳಿಗಿಂತ ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಸಂದೇಶ ಮುಖ್ಯ. ಒಂದು ತತ್ತ್ವದ ಸಂದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಕಥೆ ಹೊರತು, ಅದನ್ನು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧ. ಮನಸ್ಸು ಮಲೀನವಾದರೆ ಮೈತೊಳೆದು ಏನು ಉಪಯೋಗ? ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಳೆದು ಶುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಸಾಧನ ಈ ಭಾಗವತ. ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಭಾಗವತ ಓದಿದರೆ ಮನಸ್ಸು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಚಿಂತನೆಗೆ ತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಬಿಡುಗಡೆಯ ದಾರಿಯನ್ನು ತೆರೆದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಪೂಜ್ಯ ಬನ್ನಂಜೆ ಗೋವಿಂದಾಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ ಭಾಗವತ ಪ್ರವಚನದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯನಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ವಿವರಿಸಿದ ಭಾಗವತದ ಅರ್ಥಸಾರವನ್ನು ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದು ಆಸಕ್ತ ಭಕ್ತರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಒಂದು ಕಿರುಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: ಅಂತರ್ಜಾಲ.
Download in PDF Format :
Skandha-01:All 20 Chapters e-Book
Skandha-02 All 10 chapters e-Book

Note: due to unavoidable reason we are unable to publish regular posts. But we will come back soon.......

Tuesday, February 21, 2017

Shrimad BhAgavata in Kannada -Skandha-03-Ch-06(4)

ವೈಕಾರಿಕಸ್ತೈಜಸಶ್ಚ ತಾಮಸಶ್ಚೇತ್ಯಹಂ ತ್ರಿಧಾ
ಅಹಂತತ್ತ್ವಾದ್ವಿಕುರ್ವಾಣಾನ್ಮನೋ ವೈಕಾರಿಕಾದಭೂತ್ ॥೦೮॥

ವೈಕಾರಿಕಾಶ್ಚ ಯೇ ದೇವಾ ಅರ್ಥಾಭಿವ್ಯಂಜನಂ ಯತಃ
ತೈಜಸಾನೀಂದ್ರಿಯಾಣ್ಯೇವ ಜ್ಞಾನಕರ್ಮಮಯಾನಿ ಚ ॥೦೯॥

ತಾಮಸೋ ಭೂತಸೂಕ್ಷ್ಮಾದಿರ್ಯತಃ ಖಂ ಲಿಂಗಮಾತ್ಮನಃ ॥೧೦॥

ಯಾವಾಗ ಅಹಂಕಾರ ತತ್ತ್ವ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತೋ, ಅದು  ಮೂರು ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರ ಹೊಂದಿತು. ಅಹಂಕಾರ ತತ್ತ್ವದ ದೇವತೆಯಾದ ಶಿವ  ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿ  ವಿಂಗಡಿಸಿದ. (೧) ವೈಕಾರಿಕ ಅಹಂಕಾರ/ಸಾತ್ವಿಕ ಅಹಂಕಾರ (೨) ತೈಜಸ ಅಹಂಕಾರ/ರಾಜಸ ಅಹಂಕಾರ  (೩)ತಾಮಸ ಅಹಂಕಾರ. ವೈಕಾರಿಕ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ವಿಷಯಗಳ ಅರಿವು ಬರುವ ‘ಮನಸ್ಸು’ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಾಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆಗಳ (ವೈಕಾರಿಕರ)ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಇಲ್ಲಿ ವೈಕಾರಿಕಾ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂದರೆ: ಯಾವುದರಿಂದ ವಿಷಯಗಳ ಗ್ರಹಣವಾಗಿ ಅರಿವು ಬರುತ್ತದೋ ಅಂತಹ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ [ವಿಷಯಗಳ ಅನುಭವವಾಗುವುದು ದೇವತೆಗಳ ಮೂಲಕ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ಸೂರ್ಯನಿಂದ ನಮಗೆ ಅರಿವು ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಕೇವಲ ಉಪಕರಣ ಅಷ್ಟೇ. ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಬಂದ ಅರಿವನ್ನು ಗ್ರಹಣ ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸು ಬೇಕು. ಸ್ವಯಂ ಶಿವನೇ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆ]. ಈ ಹಿಂದೆ ಎರಡನೇ ಸ್ಕಂಧದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ನೋಡಿದಂತೆ: ದಿಗ್ವಾತಾರ್ಕಪ್ರಚೇತೋSಶ್ವಿವಹ್ನೀಂದ್ರೋಪೇಂದ್ರಮಿತ್ರಕಾಃ  ಭಾಗವತ ೨-೫-೩೦ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಅಹಂಕಾರ ನಿಯಾಮಕನಾದ ಶಿವನಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಈ ಕೆಳಗೆ ಹೇಳಿರುವ ಹತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಾಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು.
(೧) ಕಿವಿಯ ಅಭಿಮಾನಿ ದಿಗ್ಧೇವತೆಗಳು. [ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮಿತ್ರ, ಪಶ್ಚಿಮದಿಕ್ಕಿಗೆ    ವರುಣ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಕುಬೇರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಯಮ ಅಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆಗಳು. ಇವರೆಲ್ಲರ ಮುಖಂಡ ಹಾಗೂ  ಶ್ರೋತ್ರಾಭಿಮಾನಿ: ಸೋಮ(ಚಂದ್ರ)].
 (೨) ಸ್ಪರ್ಶದ ದೇವತೆ ವಾಯು. ಇಲ್ಲಿ ವಾಯು ಎಂದರೆ ಪ್ರಧಾನ ವಾಯು(ಪ್ರಾಣ) ಅಲ್ಲ, ಸ್ಪರ್ಶ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವ ಅಹಂಪ್ರಾಣ.
(೩) ಕಣ್ಣಿನ ದೇವತೆ ಅರ್ಕ(ಸೂರ್ಯ).
(೪)ನಾಲಿಗೆ ಅಥವಾ ರಸದ ಅಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆ ಪ್ರಚೇತ(ವರುಣ).
(೫) ಮೂಗಿನ ಅಥವಾ ಗಂಧದ ಅಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆ ಆಶ್ವೀದೇವತೆಗಳು.
(೬) ಬಾಯಿ ಅಥವಾ ವಾಗೀನ್ದ್ರಿಯದ ದೇವತೆ ವಹ್ನಿ(ಅಗ್ನಿ).
(೭) ಕೈಯ ಅಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆ ಇಂದ್ರ.
(೮) ಕಾಲಿನ ಅಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆಯಾಗಿ ಸ್ವಯಂ ಭಗವಂತನೇ ಉಪೇಂದ್ರನಾಗಿ ಶಿವನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ. ಇಂದ್ರ ಪುತ್ರ ಜಯಂತ ಕೂಡಾ ಕಾಲಿನ ಅಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆ.
(೯) ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೇಡವಾದುದನ್ನು ಹೊರ ಹಾಕುವ ಪಾಯುವಿನ ಅಭಿಮಾನಿ ಮಿತ್ರ ಹಾಗೂ
(೧೦) ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ರೇತಸ್ಸಿನ ವಿಸರ್ಜನೆ ಹಾಗೂ ರೇತಸ್ಸಿನ ಸ್ವೀಕಾರದ ಜನನೇಂದ್ರಿಯದ ಅಭಿಮಾನಿ, ಸಂತಾನ ದೇವತೆಯಾದ ದಕ್ಷಪ್ರಜಾಪತಿ. 
ಹೀಗೆ ವೈಕಾರಿಕ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಹತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಾಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆಗಳ ಹಾಗು ಮನಸ್ಸಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಅಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ನಂತರ  ಅವರಿಂದ ಅಭಿಮನ್ಯಮಾನವಾದ ದಶ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ತೈಜಸ ಅಹಂಕಾರದಿಂದಾದರೆ, ತಾಮಸ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಪಂಚಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ತೈತ್ತಿರೀಯ ಉಪನಿಷತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವಂತೆ:  ಆತ್ಮನಃ ಆಕಾಶ ಸಂಭೂತಃ । ಆಕಾಶಾದ್ವಾಯುಃ । ವಾಯೋರಗ್ನಿಃ । ಅಗ್ನೇರಾಪಃ । ಆಪ್ಯಃ ಪೃಥಿವೀ ।  ಹೀಗೆ ಪಂಚಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಶಿವನಿಂದಾಯಿತು. ಶಿವನ ಮುಖೇನ ಪ್ರಪಂಚ ಪಂಚಮುಖವಾದುದರಿಂದ ಆತನನ್ನು  “ಧ್ಯೇಯಂ ಪಂಚಮುಖೋ ರುದ್ರಃ”  ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಭಗವಂತ ಮೊದಲು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಭೂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನು.  ಆನಂತರ ಅದಕ್ಕೆ  ಸ್ಥೂಲರೂಪ ಬಂದಿರುವುದು. ಇಲ್ಲಿ ಭೂತಸೂಕ್ಷ್ಮ ಎಂದರೆ ಅವ್ಯಕ್ತವಾದುದು(non vibratory sound).  ಅದರಿಂದ ಆಕಾಶವಾಯಿತು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಶವಾಗುವಂತಹದ್ದು ಹುಟ್ಟಿತು. ಅದು ಗಾಳಿಯಾಯಿತು. ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ರೂಪವೆನ್ನುವಂತಹದ್ದು ಹುಟ್ಟಿತು. ಅದು ಜ್ಯೋತಿ ಅಥವಾ ಬೆಂಕಿಯಾಯಿತು. ರೂಪದಿಂದ ರಸ ಹುಟ್ಟಿತು. ಅದೇ ನೀರಾಯಿತು. ರಸದಿಂದ ಗಂಧ ಹುಟ್ಟಿತು. ಅದೇ ಮಣ್ಣಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಭೂತಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕಾರಣವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬೆಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂತು. ಇಲ್ಲಿ “ಖಂ ಲಿಂಗಮಾತ್ಮನಃ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಖಂ ಎಂದರೆ ಶಬ್ದ. ಆಕಾಶದ ಜೊತೆಗೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವಂತಹ ಶಬ್ದ ಹುಟ್ಟಿತು. 

Friday, February 3, 2017

Shrimad BhAgavata in Kannada -Skandha-03-Ch-06(3)

ಇಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ನಾವು ಮಹತತ್ತ್ವ ಅಂದರೆ ಏನು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. “ಅಸ್ಥಿತಾ ಸ್ಥಿತಿಃ ಮಹತತ್ತ್ವಂ” ಅಂದರೆ ಇರವಿನ ಅರಿವು ಅಥವಾ ‘ಇದೆ’ ಎನ್ನುವ ಎಚ್ಚರವೇ ಮಹತತ್ತ್ವ. ಮಹಾತತ್ತ್ವದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು ಎಂದರೆ: ದೀರ್ಘ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಜೀವರುಗಳಿಗೆ ಇರವಿನ ಅರಿವು(ಅಸ್ಮಿ) ಬಂತು ಅಥವಾ ಜೀವಾತ್ಮರಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು ಎಂದರ್ಥ. [ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಹತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಚಿತ್ತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ]. ಭಗವಂತನ ಸೃಷ್ಟಿ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಯಾವುದೂ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿಲ್ಲ.  ಚತುರ್ಮುಖನ ಸೃಷ್ಟಿ ಎನ್ನುವುದು ಸೃಷ್ಟಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ  ಸ್ಥಿತಿ. [ಚತುರ್ಮುಖನಿಗೆ  ಅನೇಕ ಹುಟ್ಟಿದೆ. ಮೊದಲು ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುದ ಆತ ನಂತರ ಭಗವಂತನ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ. ಸ್ಥೂಲರೂಪದಲ್ಲಿ  ಹುಟ್ಟಲಿಕ್ಕಿದ್ದಾನೆ. ಹೀಗೆ ಯಾವ ರೀತಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮುಂದೆ ನೋಡೋಣ].

ಸೋಽಪ್ಯಂಶಗುಣಕಾಲಾತ್ಮಾ ಭಗವದ್ದೃಷ್ಟಿಗೋಚರಃ
ಆತ್ಮಾನಂ ವ್ಯಕರೋದಾತ್ಮಾ ವಿಶ್ವಸ್ಯಾಸ್ಯ ಸಿಸೃಕ್ಷಯಾ ॥೦೬॥

ಚತುರ್ಮುಖ ಹುಟ್ಟುವುದರೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವರಿಗೂ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಚತುರ್ಮುಖ ಹುಟ್ಟುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕಾಲ ಮತ್ತು ಜೀವಜಾತದ ಅಭಿಮಾನಿನಿಯಾಗಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಚತುರ್ಮುಖ ಜನಿಸಿದಾಕ್ಷಣ ಆ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಆತನಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಈ ರೀತಿ ಭಗವಂತನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬರಾದ(ಅಂಶ ಸ್ಥಾನೀಯರಾದ) ಜೀವರುಗಳಿಗೆ ಚತುರ್ಮುಖ ಅಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆಯಾದ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ: ಚತುರ್ಮುಖನ ಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆತನಿಗೆ ಜೀವರ ಅಭಿಮಾನ, ತ್ರಿಗುಣಗಳ ಅಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ನೀಡಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನಾರಾಯಣರು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಚತುರ್ಮುಖನಿಗೆ ಎರಡು ರೂಪಗಳು. ಒಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆತ ಜೀವರನ್ನು ಮತ್ತು ತ್ರಿಗುಣಗಳನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆತ ಕಾಲವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ. [ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿರುವ ‘ಅಂಶ’ ಎನ್ನುವ ಪದದ ಅರ್ಥ ‘ಪ್ರತಿಬಿಂಬ’ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬಹುದು. ಮಮೈವಾಂಶೋ ಜೀವಲೋಕೇ ಜೀವಭೂತಃ ಸನಾತನಃ     । (೧೫-೦೭)]. ಹೀಗೆ ಚತುರ್ಮುಖ ‘ಆತ್ಮ’ ನೆನಿಸಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ. [ಮುಖ್ಯ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಾ ಎಂದರೆ ಭಗವಂತ. ಎರಡನೇ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಮುಖ]
“ಚತುರ್ಮುಖ ಸೃಷ್ಟಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿರುವುದು ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿ ಅಲ್ಲ” ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮೈತ್ರೇಯ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಭಗವಂತ ಚತುರ್ಮುಖನ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದನಂತೆ. ಅಂದರೆ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಧಾನ ಮಾಡಿ, ಆತನೊಳಗೆ ಕುಳಿತ ಆ ಭಗವಂತ. ಈ ರೀತಿ ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹದೊಂದಿಗೆ ಚತುರ್ಮುಖ ಸೃಷ್ಟಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದ.

ಮಹತ್ತತ್ತ್ವಾದ್ವಿಕುರ್ವಾಣಾದಹಂತತ್ತ್ವಮಜಾಯತ
ಕಾರ್ಯಕಾರಣಕರ್ತ್ರಾತ್ಮಾ ಭೂತೇಂದ್ರಿಯಮನೋಭವಃ ॥೦೭॥

ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ಚತುರ್ಮುಖ ತನ್ನಿಂದ ಅಭಿಮನ್ಯಮಾನವಾಗಿರುವ ಮಹತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿಕಾರ/ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸಿದ. ಇದರಿಂದ ಅಹಂಕಾರ ತತ್ತ್ವದ ಉದಯವಾಯಿತು. ಅಂದರೆ ಅಹಂಕಾರ ತತ್ತ್ವದ ಅಭಿಮಾನಿ ಶಿವನ ಜನನವಾಯಿತು. ಅಹಂಕಾರತತ್ತ್ವದ ಜನನದಿಂದ ಜೀವರಾಶಿಗೆ ‘ತನ್ನತನದ ಅರಿವು’ (Awareness of Self) ಮೂಡಿತು. ಇದು ಜೀವರಾಶಿಗೆ ಶಿವನ ಕೊಡುಗೆಯಾಯಿತು.

Thursday, February 2, 2017

Shrimad BhAgavata in Kannada -Skandha-03-Ch-06(2)

ತತೋಽಭವನ್ಮಹತ್ತತ್ತ್ವಮವ್ಯಕ್ತಾತ್ಕಾಲಚೋದಿತಾತ್
ವಿಜ್ಞಾನಾತ್ಮಾಽಽತ್ಮದೇಹಸ್ಥಂ ವಿಶ್ವಂ ವ್ಯಂಜಂಸ್ತಮೋನುದನ್ ॥೦೫॥

ಪ್ರಳಯಕಾಲ ಉರುಳಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಕಾಲ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಪ್ರಪಂಚದ ಯೋಚನೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ನಿರಂತರ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತೋತ್ರಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ‘ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಪ್ರಪಂಚವೊಂದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಮಾಡಬೇಕು’ ಎನ್ನುವ ಚಿಂತನೆ ಮೂಡಿತು. ಇದೇ ಪ್ರಪಂಚ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ನಾಂದಿಯಾಯಿತು. ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸರ್ವಗತನಾದ ಭಗವಂತ ಪುರುಷರೂಪಿಯಾಗಿ ನಿಂತ. ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸ್ತ್ರೀರೂಪ ತೊಟ್ಟು ನಿಂತಳು. ಹೀಗೆ ಸಹಜವಾದ ದಾಂಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸ್ತ್ರೀ-ಪುರುಷ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ-ನಾರಾಯಣರ ಸಮಾಗಮವಾಯಿತು. ಪುರುಷರೂಪಿ ಭಗವಂತ ತನ್ನ ರೇತಸ್ಸನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರಿಸಿದ.

ಭಗವಂತ ಸೃಷ್ಟಿಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಿದ ವಿಧಾನವೇ ಇಂದು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿರುವ ವಿಧಾನ. ಆದರೆ ಮುಂದೆ ಜನನದ ವಿಧಾನ ಮಾತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾವಿಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಭಗವಂತ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಿಂದ ಮಹತತ್ತ್ವದ ಅಭಿಮಾನಿಯಾದ ಚತುರ್ಮುಖನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದ. ಈ ಹಿಂದೆ ಭಾಗವತದ ಮೊದಲ ಸ್ಕಂಧದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಶಿಸಿದಂತೆ: ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಚತುರ್ಮುಖನನ್ನು ತನ್ನ ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ  ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳು. [ಅಹಂ ಸುವೇ ಪಿತರಮಸ್ಯ ಮೂರ್ಧನ್ಮಮ ಯೋನಿರಪ್ಸ್ವಂತಃ ಸಮುದ್ರೇ  ತತೋ ವಿ ತಿಷ್ಠೇ ಭುವನಾನು ವಿಶ್ವೋತಾಮೂಂ ದ್ಯಾಂ ವರ್ಷ್ಮಣೋಪ ಸ್ಪೃಶಾಮಿ   ಋಗ್ವೇದ ೧೦-೧೨೫-೦೭ ].  ಈ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣ ಎರಡು: ಅವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ಕಾಲ. ಇಲ್ಲಿ ಅವ್ಯಕ್ತ(ಶ್ರಿತತ್ತ್ವ) ಎಂದರೆ ಚಿತ್ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಜಡಪ್ರಕೃತಿ. ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಕವಾದ ಜಡಪ್ರಕೃತಿಯ ಸತ್ವಾಂಶದಿಂದ, ಉತ್ಪತ್ತಿಕಾಲದಲ್ಲಿ  ಚತುರ್ಮುಖನ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಉತ್ಪತ್ತಿಕಾಲ ಜಡವಾದುದರಿಂದ  ಕಾಲನಾಮಕ ಭಗವಂತ ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಜೀವ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಬೇಕೋ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಮೂಲಕ,  ಸತ್ವಗುಣದಿಂದ ಚತುರ್ಮುಖನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ. ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಚತುರ್ಮುಖನನ್ನು ತನ್ನ ಬೈತಲೆಯಲ್ಲಿ(ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ) ಹಡೆದಳು. ಈ ರೀತಿ ಮಹತತ್ತ್ವದ ಅಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆಯಾದ ಚತುರ್ಮುಖನ ಮತ್ತು ಮಹತತ್ತ್ವದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು.